12.1.15

Αντί-Λόγου

Αντί να κάνω τις πρέπουσες εργασίες μου, καθισμένη στις σκάλες (μου αρέσει πολύ να κάθομαι σε σκάλες ή πεζούλια!) μπροστά από το δωμάτιο 106 του τμήματος Αρχαίων Ελληνικών και Λατινικών Σπουδών, σκέφτομαι. (I ponder, τέλος πάντων.) Σκέφτομαι, γιατί άραγε, ενώ λέμε 'τα λόγια' δε μπορούμε να πούμε κάτι σαν 'το λόγι' (πια); Και τώρα, δηλαδή, ποιος είναι ο σωστός ενικός της λέξης; Κι αν είναι 'ο λόγος', του οποίου ο πληθυντικός είναι 'οι λόγοι' -εκείνοι οι ασυνάρτητοι των φιλοσόφων, οι ανούσιοι των πολιτικών κι οι χρονοβόροι των ηλιθίων- τότε δεν υπάρχει μία σύγκρουση; Εκτός κι αν (ξανασκέφτομαι), δεν είναι 'ο λόγος' ο ενικός, αλλά 'ο Λόγος'. Οπότε, μιλάει κανείς για 'το Λόγο' των Μεγάλων μα -αντίστοιχα- και για τα πολλά λόγια, που όπως όλοι ξέρουμε, είναι φτώχεια.

Μέσα στο δωμάτιο 106 κάνουν Λατινικά. Η καθηγήτρια έχει χωρίσει τους μαθητές σε ομάδες για να κάνουν μεταφράσεις, μα κανείς τους (σαν εμένα) δε χάνει το χρόνο του Λατινιστί. Η πλειοψηφία μιλά περί ανέμων κι υδάτων και από το δωμάτιο αναδύεται ένα σουσούρο, γέλια και ψίθυροι.

Εντωμεταξύ, αφήνω τις σκέψεις στην άκρη και κοιτώ τις εργασίες. 17 Φλεβάρη, λέει, να αποστείλουμε ένα πόστερ. Μα 16 Φλεβάρη, κυρία, έχω κι άλλη εργασία!... 20, η προθεσμία για να στείλουμε τα abstract μας σε ένα συνέδριο, 24 σε ένα άλλο. Α, μέχρι τις 20 να υπάρχει, παρακαλώ κι ένα προσχέδιο της πτυχιακής! Μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι και φουντώνει ο πανικός. Ανοιγοκλείνουν γύρω μου οι πόρτες (όχι του δωματίου 106, εκεί, μόνο, το μάθημα συνεχίζεται), μπαινοβγαίνουν άνθρωποι. Η πρόβα μου αργεί ακόμα, μπορώ να διαβάσω πέντε σελιδούλες ενός άρθρου, βέβαια. Μα που; Εγώ, το βλέπετε, αντί να κάνω τις πρέπουσες αμέτρητες ατέλειωτες εργασίες μου, κάθομαι και σκέφτομαι, σκέφτομαι και γράφω.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου