13.6.14

What is there to MARVEL at in us?

"On a world not too far removed from your own, Deadpool was driven beyond the brink of madness. Believing himself to be nothing more than a fictional character, he set out on a quest of murder and bloodshed. He believed that the only way to ease his suffering-- and the suffering of all fictional beings-- would be to kill his way across all of existence"

Ο Μπόρις, γοητευμένος από το μετα-έργο μου, στο διάλειμμα της ταινίας, το πρώτο βράδυ του Μουντιάλ, μου πρότεινε να διαβάσω αυτό το κόμιξ. "You won't like the violence but it's so cool". Κι ενώ στην οθόνη μεταλλαγμένοι και μη-μεταλλαγμένοι σφαγιάζονταν ανελέητα και εφευρετικά, ο Μπόρις άρχισε να μου εξιστορεί περιληπτικά την υπόθεση. Η ιδέα με γοήτευσε!
O Πιραντέλλο έπλασε χαρακτήρες, τους εμφύσησε με σώμα και πνεύμα, και μιμούμενος την πραγματική πηγή της Δημιουργίας (όποια και να είναι, όπου και να βρίσκεται), διέπραξε ένα είδος ύβρεως. Όμως η ύβρις του Ντέντπουλ είναι εκ διαμέτρου αντίθετη: ο σκοπός του χαρακτήρα είναι να φέρνει (αέναα) τους χαρακτήρες αντιμέτωπους με την τεχνητή τους φύση και τους να τους σκοτώνει για να τους λυτρώσει από τη ντροπή και την αγωνία της ψευδαίσθησης μίας άνευ τέλους - λόγω του φανταστικού της χαρακτήρα - πραγματικότητας.
Φανταστείτε να είχε πλάσει ο Πιραντέλλο, κι όχι οι δημιουργοί της Μάρβελ, τον Ντεντπουλ! Πόσοι ακόμη χαρακτήρες θα κατέληγαν νεκροί μέσα σ'ένα πλαστικό συντριβάνι;... Ή μάλλον, πόσοι δε θα κατέληγαν; Απελευθερωμένοι, ξέροντας ότι υπάρχουν κι άλλοι με την - υπαρξιστική, ίσως - γνώση του ατέλειωτου, του επαναλήψιμου και του βασανιστικού της πραγματικότητας ενός χαρακτήρα χωρίς ελεύθερη βούληση (αφού κάθε του δράση και αντίδραση είναι εκ των προτέρων καθορισμένη), θα μπορούσαν άραγε οι χαρακτήρες του Πιραντέλλο να υπάρχουν ακόμη, πάντα, χωρίς την τρέλα της μοναχικότητας της πρώτης γραμμής, beyond and above the brink of madness;

2 σχόλια:

  1. Η δύναμη των comics είναι άκρως υποτιμημένη από τους απανταχού "λογοτέχνες"..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ισχύει! Ένα ολόκληρο σύμπαν μπροστά στα μάτια μας!... Πόσο χάρηκα με το σχόλιό σου Οιωνέ! Nα γράφεις κι εσύ, βρεεε! :)

      Διαγραφή