6.6.14

Mεταμεσονύκτια

Το σκάσαμε απ'τα σπίτια μας εχτές, τώρα γύρω μας η παγωμένη λίμνη.
Θυμάμαι την πρώτη μέρα εδώ. Μέσα μου ανακατεύονταν ο φόβος του αναπάντεχου κι ο ενθουσιασμός του καινούριου. Θυμάμαι την οικειότητα του φιλικού σπιτιού που με φιλοξένησε, τα ζεστά χαμόγελα και τις καθησυχαστικές εξηγήσεις, τη δανεική κάρτα για τα μέσα μεταφοράς και την υπενθύμιση να μην πατώ στο fietspad. Θυμάμαι την άφιξή μου στο σπίτι, τη γνωριμία μου με την Αλ και τις πρώτες μας απόπειρες να προσανατολιστούμε σε μία μικροσκοπική πόλη που μας φαινόταν λαβύρινθος. Πάνω στα ποδήλατά μας, τη ροζ Λούλου και το λευκό Μπόρις, προσπαθούσαμε να μαρκάρουμε τους μεγάλους αυτοκινητόδρομους και τα στενά σοκάκια, να οικειοποιηθούμε το ξένο.

Σώπα μην κλαις! Ο κόσμος ανοίγει σαν καλειδοσκόπιο με χρώματα σπασμένα, γυαλιά φωσφορικά.
Αυτό λέγαμε άπαντες, ο ένας στον άλλο. Έτσι κι έγινε. Τάχα η επανάληψη; Τάχα η συνθήκη; Ο κόσμος άνοιξε, μεγάλωσε και μίκρυνε ταυτόχρονα: περιορίστηκε χωρικά και καλύφθηκε πλήρως, από τη μία άκρη του ως την άλλη. Η μία καινότυπη συζήτηση διαδεχόταν την άλλη, η μία γνωριμία έφερνε την άλλη, κι έτσι γίναμε ένα κουβάρι, αγκαλιασμένοι σφιχτά για να διατηρήσουμε την απαραίτητη μεταξύ μας συγκόλληση. Δοκιμάσαμε καινούρια, απαγορευμένα, φρούτα. Ταξιδέψαμε στα πέριξ και τα παραπέριξ. Ήπιαμε μπύρες και φτηνά κρασιά αγορασμένα από τον Άλμπερτ κάποιο βροχερό βράδυ.

Στη μέση της νύχτας, στη μέση του τέλους, θυμάμαι και γράφω για μία χρονιά γεμάτη εικόνες και χρώματα: πράσινο, μπλε και γκρι - Van Gogh, Vermeer και πινελιές από Rembrandt. Μία χρονιά γεμάτη φωτογραφίες με χαμόγελα πότε αληθινά και πότε ψεύτικα. Μία χρονιά γεμάτη συναισθήματα που παρασέρνουν ή σέρνουν, που ξεβιδώνουν ή βιδώνουν, που ξεσηκώνουν. Μία χρονιά μαγική σε μια πόλη που οι νεράιδες έχουν πασπαλίσει με χρυσόσκονη. Πάνω στον καθεδρικό, στους πλακόστρωτους δρόμους, στο Λαγό - παντού κατακάθεται η χρυσόσκονη. Κι ανακατεμένη με τις ζεστές ακτίνες του ήλιου, όταν μας τιμά με την παρουσία του, μας κάνει να βλέπουμε και να ακούμε και να νιώθουμε ό,τι δεν είχαμε ματαδεί, ματακούσει και ματανιώσει (ή μετανιώσει).


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου