12.3.14

Αχ Μισιρλού

Αχ, Μισιρλού, σε πήρε η Ολλανδέζα και σε χόρεψε. Να σου κάτι grote cirkels, langzaam en sneller, sneller, sneller. Να σου τα hip shimmies. Nα σου και τα shoulder shimmies. Και μετά, αυτό που βαφτίσαμε pannenkoeken met veel stroop en suiker.
Αχ, Μισιρλού, μαγική, ξωτική ομορφιά! Εγώ, αντί να μιμούμαι, αντί να σε χορεύω όπως εκείνη, έκανα δεύτερη φωνή στη Γλυκερία. Παρασυρμένη, μεγάλωνα ή μίκραινα τους κύκλους, ενώ οι γοφοί μου έφευγαν αριστερά και δεξιά στο δωμάτιο κι έτρεχα ξωπίσω τους για να τους μαζέψω και ξεχνούσα να κουνήσω τους ώμους μου κι όταν έφτανα στη θέση μου, αρτιμελής, μου φαίνονταν βαριές οι τηγανίτες, τηγανισμένες στο λάδι, τίγκα στο σιρόπι και τη ζάχαρη, και τις απέφευγα. Ik moet concentreren, πρέπει, πρέπει. Φτου ξανά κι απ'την αρχή. Φτου φτου και βγαίνω.
Αχ, Μισιρλού.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου