10.3.14

Παρα-τηρήσεις

Πρέπει να τηρήσεις τις παρατηρήσεις: ό,τι δεν τηρούσες κι ό,τι τηρούσες παρά τρίχα, παρά κάτι.

Πρέπει να σκοτώσεις τη Φραγκογιαννού και όχι τα κορίτσια. Πρέπει ο νου σου να σταματήσει να ψηλώνει (σε περνάει τρία κεφάλια, δεν είναι κατάσταση αυτή!). Πρέπει να σκοτώσεις την ανάγκη της επιστροφής στον Ελπήνορα. Πρέπει να βρεις πάλι την Ελένη (η οποία είναι η τέχνη, είναι ο Τάκης, είναι και εσύ). Μα δεν πρέπει να σέρνεις την αλλαγή, τη φυσική και την αφύσικη, εκ φύσεως ή εκ φθίσεως σημαδεμένης. Η αλλαγή έρχεται και παρέρχεται, επέρχεται μοναχικά, συμπτωματικά και δεν εξαναγκάζεται ούτε υπομένεται.

Ιδού τι πρέπει να γίνει: πρέπει να πάψεις να υπομαίνεσαι, να μαίνεσαι κοντά στα σύννεφα. (Λόγω αυτού, σχεδόν πρακτικά, πρέπει ο νους σου να σταματήσει να ψηλώνει: τα σύννεφα οφείλουν να είναι άγνωστα κι άπιαστα). Μπορείς, βέβαια, να μαίνεσαι υπόκωφα. Πρέπει να μένεις, να περιμένεις. Να σιδερώνεις, να πατάς τις γωνίες και να μην αφήνεις ούτε μία τσάκιση.

Κυρίως, εδώ που τα λέμε, πρέπει -μία σκέψη ένθετη μα εγκάθετη, ως περίληψη των παραπάνω- να καταλάβεις, μα τα σύννεφα, ότι δεν είσαι ο Ντερριντά.

1 σχόλιο: