17.2.14

Γράμματα αγάπης

Χρόνια πριν, μου είχε γράψει σ'ένα μικρό κομμάτι χαρτί μ'ένα στυλό bic μισοτελειωμένο: "θα ήθελα να τυπώσω όλη μου την αγάπη για σένα σε ένα Α4 και να στη δείξω, αλλά δεν ξέρω κατά πόσο η αγάπη χωράει στα χαρτιά".

Από τότε, γέμισε μελάνι το στυλό και γράφτηκαν καινούριες ιστορίες. Έγραφε η μία, διάβαζε η άλλη, εξ αποστάσεως και in situ ταυτόχρονα. Οξύμωρο, ναι, μα αντιπροσωπευτικό: παρέα ήμασταν πάντα φίλα προσκείμενες στο ασύλληπτο, το άνομο, το πανκ. Τρέχαμε στα βουνά, με το maalox στη τσάντα και τα όνειρα να μας τραβούν, να μας ενώνουν και να μας χωρίζουν.

Αυτήν την αγάπη, τη γραμμένη στο μικρό κομμάτι χαρτί, την εξ αποστάσεως και χαραγμένη in situ, την κουβαλώ από τότε - από πάντα - μαζί μου ανά τον κόσμο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου