18.4.13

Decap

Απουσία από τα τεκτενόμενα σε αυτό το χώρο αυτό που κάποτε ήταν καταφύγιο. Αποχή οριακά συνειδητή και άνευ λόγου. Αμέτρητες φορές υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι θα γυρίσω σπίτι και θα γράψω, θα κάνω τις αισθήσεις λέξεις, και πάντα το ξεχνούσα.
(Αγόρασα μετά ένα μικρό τετραδιάκι, το έχω μαζί μου για να σημειώνω τις σπουδαίες καθημερινές μου παρατηρήσεις ή τις ιστορίες των ανθρώπων που δε γνωρίζω στο μετρό.)
Κι αποφάσισα να γράφω, εκεί μα κι εδώ, (και) για εκείνους που -άγνωστο γιατί- το περιμένουν.

Και νιώθω κάπως έτσι, μουδιασμένη σαν αλλόκοτη δοξαριά που ξυπνάει από βαθύ ύπνο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου