28.1.12

Ο ξενιστής των ονείρων

Πίνω χυμό από μήλο και βατόμουρα, διαβάζω για τη λεξιλογική πρόσβαση (πόσο τρομακτικά βαρύγδουπα ακούγεται στα ελληνικά!), το κεφάλι μου είναι καζάνι, το Youtube παίζει τα "αγαπημένα". Μόλις σταμάτησαν τα μπιτ των Gold Panda και ακούγεται τώρα η μπουζουκομάνα του Θανάση. Μπορώ με τις μουσικές του ανθρώπου αυτού να περάσω ώρες, μέρες, μήνες. Κάθε τραγούδι και διαδρομή, όλο αισθήσεις κι αισθήματα. Σταματά το διάβασμα, ξεκινά το νοερό ταξίδι.

2 σχόλια:

  1. Eντυπωσιάστηκα.Ακουγα κλασσικά αγαπημένα αλτερνατιβοπλεηλιστ(μέσα και οι γκολντ παντα),το μυαλό μου πηδάει από το ένα στο άλλο,δεν μπορώ να συγκεντρωθώ,θέλω να γράψω και πάλι κολλάω,δεν ξέρω τι να κάνω.Ψαχνω.Στίβω χυμό σαγκουίνι και τρώω μήλο και μπισκοτάκια και κάθομαι στον καναπέ μου.Αδράνεια,ηρεμία και ψιτ.
    Ευτυχία
    http://eytyxia13.blogspot.com/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Παρομοίως ;)
    Πόσο συχνό αίσθημα αυτό τελευταία. Ίσως συνεχώς. Και τώρα ακόμα είναι μια απ'αυτές τις στιγμές, δυστυχώς χωρίς μπισκότα (η χτεσινή επιδρομή στην κουζίνα είτω καταλυτική), χωρίς σαγκουίνια, χωρίς καναπέ. Αχ...
    Ευχαριστώ, Ευτυχία! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή