26.12.11

Sweet Home

Το σπίτι σκοτεινό, μόνο τα λαμπάκια του Χριστουγεννιάτικου δέντρου αναβοσβήνουν. Περισσότερο από οτιδήποτε είχα πεθυμήσει τη νωθρότητα, τη Χριστουγεννιάτικη νωθρότητα.
Τρεις μήνες δημιουργικής ανησυχίας, κι η επιστροφή στα γνώριμα είναι γλυκιά σα μελομακάρονο.

2 σχόλια:

  1. Πόσο ωραία τα λες Μπόσα Νόβα..Μου φερες στο μυαλό την εικόνα ενός ζεστού καφέ και μιας κρέπας σοκολάτα εκείνο το μεσημερι στη βροχερή Θεσσαλονίκη..
    Φιλιά πολλά και πολλές δημιουργικές ημέρες!
    Ιωάννα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ιωάννα μου! Ξύπνησα στις εφτά και μισή, με την τσίμπλα στο μάτι διάβασα το σχόλιό σου και, πραγματικά, μου έφτιαξε τη μέρα!
    Πόσο όμορφη η βροχερή Θεσσαλονίκη! Αχ, να φάτε μια κρέπα (με ή χωρίς κακάο, χεχε) για μένα με το Ντοματάκι! Τα φιλιά μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή