5.10.11

Λαϊκή σοφία

Αυτό που αγαπώ μέχρι στιγμής περισσότερο απ'όλα σε τούτο το μέρος, είναι η λαϊκή δίπλα στην εστία. Chapel Market, το μέρος όπου μπορείς να βρεις τα πάντα. Χτες, λοιπόν, πήγα μετά το μάθημα να αγοράσω τυριά. Και πιάνω κουβέντα με τον άνθρωπο στον οποίο ανήκε η τέντα, ο πάγκος και τα νοστιμότατα εδέσματα, Τούρκος στην καταγωγή, μεγάλος στην ηλικία. Με ρώτησε από που είμαι, παραξενεύτηκε που το επίθετό μου δεν τελειώνει σε -όγλου ή -όπουλος, γιατί όλοι οι Έλληνες συμφοιτητές του είχαν ονόματα με τέτοιες καταλήξεις. Εφκαρίστο μου είπε, όλο χαρά, τεσεκιουρ εντερέμ του απάντησα.  Αφού με μάλωσε γιατί δεν ήξερα αν το τυρί που μου έδωσε να δοκιμάσω ήταν αγελαδινό ή πρόβιο ("what kind of Greek are you?"), μου είπε ότι καλά έκανα που έφυγα, γιατί τα πράματα θα καλυτερεύσουν και τουλάχιστον θα έχω ένα πτυχίο. Μακάρι, λέω κι εγώ, τι να πω. Και η συζήτησή μας κατέληξε ως εξής: έσκυψε πάνω απ'τον πάγκο (μη και μας ακούσει κανένας, περαστικός ή πωλητής) και είπε: μα καλά, τόσα εκατομμύρια είστε στην Ελλάδα, δε μπορούσατε να βρείτε κανέναν πιο έξυπνο για πρωθυπουργό; Γέλασα. Αμ δε!

Και ιδού μια σελίδα που πρόσφατα ανακάλυψα και τακτικά τσεκάρω: http://pitsirikos.net/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου