28.4.11

Οι ιππόται

Στις κακές επιρροές της Ντίσνεϋ συγκαταλέγω την πρόσφατη τάση μου να ψάχνω το  ρομαντισμό σε πράγματα απίθανα, κινηματογραφικές πράξεις και θεατρικές ατάκες. Πίστεψα ότι έτσι εκφράζονται τα συναισθήματα, εξέφρασα ανάλογες απαιτήσεις και τώρα νιώθω υπερανόητη.

Λένε διάφορα, ότι η γενιά μας δε σκέφτεται, ότι η γενιά μας είναι αποχαυνωμένη, ότι η γενιά μας είναι αδύνατο να καταλάβει πράγματα που οι προηγούμενες θεωρούσαν δεδομένα. Fiddlesticks. Το ότι ο κόσμος αλλάζει, και κατά συνέπεια προϋπάρχουσες έννοιες και αξίες μεταβάλλονται, είναι φυσιολογικό και αναμενόμενο. Άλλωστε η  πραγματικότητα αυτή καθεαυτή είναι αντικείμενο αντίληψης και προσωπικής διαχείρισης, όπως πιστεύουν πολλοί σοφοί.
Λένε διάφορα, και το χειρότερο είναι αυτοί που τα λένε είναι (και) οι άνθρωποι που θα έπρεπε να τα αντιμάχονται. Φυσικά κανένας πρίγκιπας δε θα βρεθεί ποτέ με το άσπρο άλογό του κάτω από το παράθυρό καμιάς πριγκίπισσας για να της κάνει καντάδα. Μα πιστεύω ότι πάντα, σε κάθε εποχή και παρά τις μεταβαλλόμενες έννοιες και αξίες, έρωτας και αγάπη υπάρχουν παρότι τα πράματα είναι εξ ορισμού διαφορετικά από τότε που ο Σέξπιρ έγραφε το Ρωμαίος και Ιουλιέτα. Ένα mail ή ένα μήνυμα στο κινητό μπορούν να κάνουν κάποιον τόσο ευτυχισμένο όσο κατάφερνε και ένα αντίστοιχης θεματολογίας (ίσως διαφορετικού ύφους) γράμμα τότε. Και μπορεί καντάδες να μη γίνονται πια, αλλά τραγούδια ακόμα αφιερώνονται.
Και εν τέλει, εδώ που τα λέμε, τα ρομαντικά αριστουργήματα του Σέξπιρ δεν είναι καθρέφτης της τότε πραγματικότητας. Αμ δε, τα όργια του Βυζαντίου υπό το άγρυπνο βλέμμα του Κυρίου (που κανένα σχολικό βιβλίο ιστορίας δεν αναφέρει) που τα βάζουμε; Πως συμπεραίνουμε ότι παλιά όλα ήταν ρόδινα και τώρα ο κόσμος χαλάει; Δεν ξέρω γιατί τόσος πόλεμος και καθόλου συμβιβασμός με τα σύγχρονα δεδομένα. Και επίσης δεν καταλαβαίνω γιατί να θεωρούμε μόνο ορισμένες πεπαλαιωμένες κλισέ καταστάσεις, εκφράσεις και δράσεις αντιπροσωπευτικές του έρωτα και της (αληθινής) αγάπης, ενώ πραγματικό συναίσθημα υπάρχει αρκετό και τώρα.
Αυτά προς όσους ψάχνουν ιππότες.Οι ιππόται, οι ιππόται κουτσοπίναν πότε πότε, κι απ'το πότε πότε πότε καταντήσανε όλοι πόται. Αλλά έτσι κι αλλιώς, πότε οι ιππότες αποτελούσαν την πλειοψηφία;


Επ'ευκαιρίας και παρόλο που έχει περάσει καιρός, συγγνώμη για τότε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου