6.4.11

Ποιος φόβος

...Και δε συνεννοούμαστε. Εσύ στο δικό σου κόσμο κι εγώ στο δικό μου, έχουμε κατανοήσει την ύπαρξη της διαχωριστικής γραμμής τόσο που δε μπαίνουμε καν στον κόπο να την προσπεράσουμε. Πλέον δε βρίσκω παρηγοριά ούτε καν στο να ερευνώ τα γιατί, με κούρασαν και άλλωστε ποτέ δε θυμάμαι να με βοήθησαν στην απόδοση ελαφρυντικών. Άραγε το μόνο που  μετρά στην τελική είναι το αποτέλεσμα, ο φαινότυπος, κι ας μην είναι καθοριστικός της ταυτότητας; Επιμένω στην ιδέα ότι τα σημερινοχτεσινά με ξενίζουν γιατί εγώ ξέρω μόνο τα κρυμμένα, αυτά που αγνοούν εκείνοι που δεν έφτασαν στο παραπέρα επίπεδο ανάγνωσης. Νομίζω ότι εγώ ποτέ δεν πέρασα από το πρώτο επίπεδο, εγώ έπεσα κατευθείαν, με τα μούτρα, στα βαθιά. Γι'αυτό αρνούμαι να πιστέψω ότι τόσο καιρό ήμουν μέσα σε μια φούσκα, κεκλεισμένων των θυρών, και τώρα βλέπω τον έξω κόσμο όπως πραγματικά είναι. Αρνούμαι απλούστατα γιατί δεν ισχύει, γιατί πάντα ήταν αλλιώς.
Τουλάχιστον συνεννοούμαστε ως προς ένα, το χρόνο, παρά τη συστολή και τη διαστολή του κατά καιρούς. Κάτι είναι κι αυτό και μάλιστα αναλλοίωτο, μια σταθερά, μια σημαδούρα, ξέρεις ότι και να γίνει ο χρόνος θα περάσει. Θα περάσει κι όλα θα φτιάξουν μετά την πρώτη σου επίσκεψη ύστερα από τόσους μήνες στο μπάνιο του Αλμοδόβαρ και στο δρόμο με τα Μενεξεδένια φώτα.



6 σχόλια:

  1. :)Το να νιωθεις οτι δεν εχει νοημα να μπεις καν στον κοπο να δωσεις στον αλλον να καταλαβει.
    Σημαδι φθορας.
    Μερικες φορες λεω στον εαυτο μου πως ειναι απαθεια αυτο.
    Συνηθως μετα μου απανταω πως ειναι σπαταλη του εαυτου μου.

    (και το τραγουδι <3)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ωραίος Λόγος! :)
    Ένο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @Kat: Σ'ευχαριστώ που περνοδιαβαίνεις, Κατ! Η φθορά μας τυρρανάει αλλά θα την πολεμούμε. Και αυτήν και την απάθεια. Νομίζω ότι όταν φτάνει κανείς να μιλά για σπατάλη το θέμα θεωρείται πια λήξαν, τουλάχιστον μέσα του. Το τραγούδι είναι μαγεία!

    @Ένο: Μερσί μπιεν, μεσιέ! Λόγος με κεφαλαίο δε μου αξίζει, νομίζω. Ευχαριστώ εν πάση περιπτώσει! Σημείωση: αναρωτιέμαι πως με βρήκες! Χάρηκα, τα λέμε στα πέριξ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Έψαχνα στο google αν η λέξη "συμπαρομαρτούντα" είναι συμπαρΟμαρτουντα ή συμπαρΑμαρτούντα κι άρχισα να βλέπω τις πρώτες σελίδες. Μια εξ αυτών ήταν κι η δική σου. Κι επειδή έχω κι εγώ μπλογκ και μου φάνηκε ενδιαφέρον το εν λόγω, άρχισα να κοιτώ τις παρακάτω σελίδες μέχρι που κατάλαβα ποια είσαι! :P
    Ο Λόγος είναι η ιδέα του, το μεγαλείου του. Όποιος και να τον χρησιμοποιεί, ο Λόγος είναι πάντα Λόγος. Να μου συγχωρέσεις αυτή τη μικρή τυπολατρεία.
    Ένο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Τι κουφή διαδικτυακή συνάντηση, χαχα! Όσον αφορα τα περί Λόγου, σου τη συγχωρώ ευχαρίστως την 'τυπολατρεία'. Άλλωστε το σκεπτικό μου φαίνεται σοφό και γοητευτικό συνάμα. Στείλε μας το blog σου να σε διαβάσουμε, ντε!
    Υ.Γ.: Μου έδωσαν να σας δώσω τα critique sheets σας. Δε βρήκα ούτε εσένα ούτε την Εύα σήμερα...θα τα φέρω αύριο! Τα λέμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. http://doctoragolli.tumblr.com/ Voila!
    Ελπίζω αύριο να μας βρεις.
    Ένο

    ΑπάντησηΔιαγραφή