22.2.11

Don't let it be forgot

"Υπομονετικά σιγόψελναν οι τσίγκοι, ακολουθίες νυσταγμένες σ'ερημοκκλήσια του βουνού, κι ο γύρω κόσμος στένευε, στένευε στον μικρό τούτο χώρο από τρεις τοίχους και μιά μάντρα, που τον τριγυρίζει τ'ανάερο όνειρο του νερού". Αυτά τα νέα της Μενεξέδιας Πολιτείας, Κεφάλαιο Δέκατο.
Εγώ έχω να βγω από το σπίτι δύο μέρες και δεν ξέρω τι γίνεται στον έξω κόσμο. Μία νοσταλγία με έχει πιάσει από χτες κι όλο σκαρφίζομαι μαγικά για να γυρίσω στο Camelot.


4 σχόλια:

  1. μεγάλη νοσταλγία. σνιφ. ελπίζω να είσαι καλά, φαίδρα μου, και να μην σε ταλαιπωρεί κανένα mucus. ανυπομονώ να τα πούμε από κοντά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. παρέ με και εμένα μαζί σου!
    μου λείπει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @mary: Mucus εδώ, mucus εκεί, mucus και παραπέρα! Νάστι, νάστι!

    @σοφία: Έκανε comment η υπέροχη παρατηρήτρια! Μωρέ αν μπορούσα θα είχαμε φύγει ήδη (χωρίς τη Μηλαρού μας στέκεται το Camelot;). Το πρόβλημα είναι ότι τα μαγικά μου πιάνουν μόνο όταν βρίσκομαι Invisible Castle-Σπηλιά Nimue γωνία, και μου πέφτει τώρα λίγο μακρυά. Σκατά Morgan, τι να πεις...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Όντως, είναι- το μοναδικό- πρόβλημα.
    είσαι η καλύτερη κακιά Morgan :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή