3.2.11

About

Είναι αποδεδειγμένο ότι θα φας τα μούτρα σου, το ξέρεις και θεωρητικά πορεύεσαι με αυτή τη γνώση περιμένοντας τη στιγμή που θα το νιώσεις. Μάλιστα το επαναλαμβάνεις σε όσους αντιπαρατίθενται στη βεβαιότητά σου - αυτοί επιμένουν να νιώθουν σίγουροι για τη δική τους άποψη, την ακριβώς αντίθετη από τη δική σου, "ω, αποκλείεται, τι λες!". Λοιπόν, μετά έρχεται η αναμενόμενη δήλωση και σχεδόν επίσημα γνωρίζεις τι μέλλει γενέσθαι. Το αστείο είναι ότι οι "σίγουροι" πάντα το παίρνουν ελαφρότερα από εσένα που μετρούσες σχεδόν τις μέρες για να ακούσεις το γεγονός. Δεν είναι τόσο αυτή καθεαυτή η κατάσταση αλλά κυρίως η διάθεση που σου προκαλεί η επιβεβαίωση, κι ας γνώριζες ότι θα σου θα νιώσεις έτσι αργά ή γρήγορα. Με έχει πιάσει τώρα αυτή η γενικότερη απαισιοδοξία περί των πάντων και έχω φτάσει στο απίστευτο αυτό σημείο, να βρίσκω τη Βιργινία ευχάριστη. Βιργινία στην ελληνική μετάφραση, γιατί στα ξένα οι μεταφράσεις μπορούν να ποικίλλουν, το δοκιμάσαμε σήμερα με μεγάλη επιτυχία για μία τεράστια γκάμα επιλογών με τα κορίτσια.

Τα θετικά της ημέρας εστιάζονται στα συμπαρομαρτούντα. Βρήκα ένα βιβλίο με 76 ποίηματα του Μπέρτολντ Μπρεχτ μεταφρασμένα από τον Πέτρο Μάρκαρη. Η Γκ. μας είχε πει ότι θα είχε ενδιαφέρον να συνομιλούσαμε μαζί του, δε θυμάμαι γιατί. Μέχρι κι αυτή την αμφισβητούμε ώρες-ώρες τελευταία, πράγμα που παλιά θα θεωρούσαμε ομαδικώς (μιλάω για τη μικρή μας κλίκα) αδιανόητο. Πάω να φάω παξιμάδια (έχουμε κάτι νόστιμα στην κουζίνα, από τα Κύθηρα), έτσι για να καταπιώ τη ματαιότητα της ημέρας. Θα βυθιστώ και στον Μπρεχτ που λέει τόσο σωστά πράματα, για να βρω κι εγώ (σαν τη Γρούσα στον "Κύκλο με την Κιμωλία") το δίκιο μου. Έτσι κι αλλιώς, τι είχαμε τι χάσαμε: αύριο η μέρα ξεκινά με Dada, συνεχίζει με reproduction και Genet, και τελειώνει με χορό σε ένα απ'τα γνωστά μας πια λημέρια, εκεί στο σπίτι της τεκίλας με τους ναργιλέδες και τα χορευτικά νούμερα της Σίας. Να ανεβαίνει το ηθικό.

3 σχόλια:

  1. Κατ αρχήν πολύ το φχαριστήθηκα το κομμάτι,

    και δεύτερον, επιτέλους,
    λίγα "μούτρα" καλογραμμένα!

    Γειά σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Θέλεις να χαθεί η τελευταία αχτίδα; Γιατί; Δε θα πάψω να ελπίζω, με όλη μου τη δύναμη γιατί πρέπει να μην υποκύψουμε τελείως στη σκληρότητα του νατουραλισμού. Όπως έχει αποδειχτεί (πολλάκις νομίζω) η τύχη,το γνωστό randomness, αλλάζει τα πάντα. Καλό είναι να πιστεύουμε στην καλύτερη έκβαση στον πραγμάτων. Αν όχι για ο,τιδήποτε άλλο, απλά για να σε βλέπω να χαμογελάς.

    Nuk do e harroj kurr ditën që të pash në teatër, aq e bukur, aq e ëmbël. Te dua. Gjithmon.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @ροδάκινο: Χαίρομαι που σ'άρεσε! Ευχαριστώ πολύ πολύ!!!


    Faleminderit :) Edhe un!

    ΑπάντησηΔιαγραφή