19.1.11

Probs

Οι μαθηματικές σου αϋπνίες, το πρώτο σου ξημέρωμα. Οι δικές μου άλυτες ασκήσεις στοιβαγμένες στο γραφείο μου, το πάτωμα και το κρεβάτι μα δε σε ρωτώ τίποτα κυρίως γιατί είσαι ήδη νευριασμένος, σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και αν σου πω οτιδήποτε μπορεί να εκραγείς. Ένα μήλο για 18 ώρες, κι αναρωτιέμαι αν θα σου φτάσει. Από το μυαλό μου πέρασε μόλις ένα progression  που καταγράφει πάνω-κάτω αυτό που είπα με λόγια. Πανικοβάλλομαι γιατί και χτες καθώς μαγείρευα σκεφτόμουν με ποιον τρόπο η μαγειρική μου θα γίνει πιο efficient (αγγλομαθαίνουμε) σύμφωνα με τα διάφορα που είχα παπαγαλίσει για τη βιολογία. Κι είμαι σίγουρη ότι η Μυρτιά στη Χίο τώρα θα έλεγε αγανακτισμένη το γνωστό της "ωχού", και θα τιναζόταν όρθια απ'το θυμό της.

Ο Φρεντ κάθεται στο κρεβάτι φαρδύς πλατύς, ανακατεύει τα περί τριγωνομετρίας με την ουρά του καθώς τεντώνεται και ξεφυσά πάνω στα functions. Αχ και να ήμουν ο Φρεντ! Βέβαια, θα μου υπενθυμίσεις - όπως πάντα σωστά, αν ήμουν ο Φρεντ και δεν ήμουν εγώ τα probabilities δε θα έκαναν το θαύμα. Λοιπόν με ένα probability εμείς, κι εγώ πάω (εφόσον τώρα έφυγες και ακριβώς λόγω αυτού) να τα διαβάσω, να τα μετρήσω, να τα θαυμάσω. Αμέ, είμαστε εδώ!

2 σχόλια:

  1. Είμαστε πάντα εδώ, και τώρα ποιος μάς πιάνει! Έχω χρόνο σήμερα για να φάω, να πάω βόλτες, να δω Woody Allen, να διαβάσω όλο το μπλογκ σου ξανά. Και ξανά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αχ, Μαιρού! Γλυκιά μου! Και ο Woody επίσης, βεβαίως! :)
    Εγώ περιμένω δικά σου καινούρια, υπέροχα - πάντα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή