18.12.10

Κουάξ (Β)

Ο βάτραχος εν τέλει είναι πολύ ιδιαίτερο ζώο, αν και ολίγον αηδιαστικό. Ε, δε μπορεί κι η πίτα  να 'ναι ολόκληρη και ο σκύλος χορτάτος. Άλλωστε του κακόπεσε του βατράχου; Δε νομίζω. Την έφερε στην πριγκίπισσα και από τότε η μοίρα της αγνοείται: το μόνο που ξέρουμε για τη συνέχεια της ιστορίας είναι ότι "έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα". Αμφιβάλλω. Ρώτησε κανένας την κοπέλα, που από τα φρου φρου και τα αρώματα ξέμεινε με το αμφίβιο στους βάλτους, για να σιγουρευτεί ότι όντως έτσι έγιναν τα πράματα; Μπα. Οπότε προφανώς εμείς ζήσαμε καλύτερα, γιατί τουλάχιστον εμείς ούτε σε νούφαρο κατοικούμε, ούτε με κοασμούς συνεννοούμαστε.
Όλα τα παραπάνω ειπωμένα προς υπεράσπισιν της πριγκίπισσας. Γιατί αν εγώ ήμουνα βατράχι καθόλου δε θα με χαλούσε το σκηνικό. Θα πηδούσα από νούφαρο σε νούφαρο, θα κολυμπούσα, θα λιαζόμουν, θα έτρωγα ζουζούνια και θα την έβγαζα καλά. Ειδικά αν, ως "Κοάξογλου Αικατερίνη", έβρισκα κι εγώ τον "Εμμανουήλ Α. Μπακακούλη" μου, όπως συμβαίνει στην ιστορία της Μαριαννίνας Κριεζή, που στα πέντε μου δε μπορούσα να ολοκληρώσω από το κλάμα, και η οποία καταλήγει ως εξής:

Μακριά απ’ το θόρυβο της πόλης,
η Κατερίνα κι ο Μανόλης,
χτίσανε τρισευτυχισμένοι στη λίμνη την ονειρεμένη,
ένα σπιτάκι με βεράντα
και ζήσανε μαζί για πάντα

Και άντε τώρα να κάνεις εργασία. Ειδικά τώρα, που βραδιάζει.

2 σχόλια:

  1. το χιούμορ μου γίνεται αμερικάνικο (βλέπε χθες) και θα απαντήσω καταλλήλως. hilarious. και τρελά καλογραμμένο. δεν εκπλήσσομαι πλέον. τώρα ξεκινώ παγκόσμια λογ. τώρα που σε κανά μισάωρο θα αρχίσω να ετοιμάζομαι για έξω. hilarious.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Χαχα, το χιούμορ - αμερικάνικο και μη - το πάω!
    Εγώ δεν ξεκίνησα, χαμός στο ίσιωμα. Ήταν όμορφα, τουλάχιστον αυτό θα σκέφτομαι στις αυριανές κρίσεις πανικού. Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια (υπερβολικά καλά, if I may)! Ελπίζω να πέρασες (περνάς;) υπέροχα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή