18.12.10

Κουάξ (Α)

Σάββατο πρωί, με την ελπίδα ότι θα έρθει το βράδυ (που, γαμώτο, αργεί). Στις δώδεκα ξύπνησα - η όποια σχέση είχα διαμορφώσει με τα ρολόγια στο παρελθόν τώρα έχει καταστραφεί παντελώς. Με τούτα και μ'εκείνα, πάλι στην μπλογκόσφαιρα κατέληξα. Το θέμα βέβαια είναι ότι οι υποχρεώσεις τρέχουν εκτός μπλογκόσφαιρας κι εγώ αρνούμαι να τις κυνηγήσω. Χριστούγεννα, Χριστούγεννα! Silent night holy night, τραγουδισμένο σε διφωνία με τη Νατάλια στα παγκάκια του σχολείου!

Λοιπόν, επικαιρότητα (υπό καθαρά εγωιστικό πρίσμα). Τι εστί βάτραχος; Και ποιος ο λόγος που θεματοποιείται στην "Ανιαρή Ιστορία" του Τσέχοφ;
Παραθέτω άσχετο με την εργασία που θα έπρεπε τώρα να κάνω σημείο της νουβέλας. Στην τάξη το ονομάσαμε αξίωμα, αν και λίγοι το πίστεψαν. "Καμία τέχνη, καμία επιστήμη μόνη της δεν είναι σε θέση να επιδράσει με τόση δύναμη και τόσο σωστά στην ανθρώπινη ψυχή όσο η σκηνή".

2 σχόλια:

  1. Μοναδικότητα της στιγμής, το θέατρο αυτοεξαντλείται. Φυσικά και λίγοι τα πίστεψαν αυτά στην τάξη. Τόσο ξέρουν...
    Κι εγώ με τον Τσέχωφ ασχολούμαι όλη μέρα. Παρατήρησα μάλιστα ότι χρησιμοποιεί τη λέξη 'ανιαρός', ή όποια είναι τέλος πάντων η αντίστοιχη ρώσικη, πολύ συχνά (τουλάχιστον στο Θάλαμο Νο.6).
    ε ε έρχεται και το βραδάκι. και τότε, ποιος μας πιάνει! Πάω να φάω ομελέτα.

    Θέλω να στο ξαναπώ, είσαι τέλεια. Κουάξ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Άσε που "αν καταστρεφόταν ο κόσμος το πρώτο που θα δημιουργούνταν θα ήταν η τέχνη και όχι η επιστήμη" (όπως άλλωστε και έγινε, συμπληρώνω). Τι να πεις...
    Αυτό είναι ενδιαφέρον! Ενώ αντίθετα στην "Ανιαρή Ιστορία" δεν τη χρησιμοποιεί παρά ελάχιστες φορές. Μεγάλος ο Τσέχοφ (όμικρον, ωμέγα, σαλάτα η ορθογραφία).
    Αναμένουμε εναγωνίως. Καλή συνέχεια και πολλά ευχαριστώ! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή